شهر زیرزمینی نوش‌آباد

شهر زیرزمینی (اویی) یا اوئی، شهر تاریخی است که در زیر بافت کنونی شهر نوش‌آباد شهرستان آران و بیدگل واقع شده است و به شهر زیزمینی نوش‌آباد شهرت دارد.

نوش‌‌آباد در شمال شهر کاشان و در مجموعه تاریخی آب‌انبار چاله‌سی با ساختارهای متراکم، پیچیده و گسترده‌ای چون دالان‌های باریک تودرتو و اتاق‌هایی با ابعاد کوچک ساخته شده است.

مجموعه اویی (شهر زیرزمینی نوش‌آباد) در واقع زیر بافت قدیم شهر شکل گرفته و تا سطح کنونی شهر نیز گسترده شده است.

شهر نوش‌آباد پایتخت انوشیروان پادشاه ساسانی است و مجموعه شهر زیرزمینی آن به همان دوران ساسانیان (صدر اسلام) مربوط می‌گردد. نوش‌آباد از واژه انوشه (انوشه روان) وام می‌گیرد که به معنی بی‌زوال، جاویدان و بی‌مرگی است یعنی جایی که خوش و خرم است.

قدیمی ترین مأخذی که به نوش آباد اشاره دارد کتاب «الاعلاق النفیسه» ابن رسته است که مربوط به سال‎های 290 هجری قمری است، وی از نوش آباد به عنوان یکی از منزل‌گاه‌ راهی مابین ری و اصفهان نام می‌برد.

این شهر دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد و خشن در زمستان است وجمعیت آن در حال حاضر به بیش از ۱۲ هزار نفر است.

کشف این سازه‌ها به صورت اتفاقی و توسط فردی که قصد حفر چاه در منزل خود داشت صورت گرفته است و برای ورود به آن، به دلیل پیدا نشدن ورودی اصلی, از آب انباری که مجاور این شهر زیرزمینی است استفاده می‌شود.

این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

فاصله نوش‌آباد تا اکوکمپ کویری و شتر سواری متین آباد 86 کیلومتر (حدودا 1 ساعت) می‌باشد.